Imperiale Pinten
Afkorting/Symbool:
pt
Eenheid van:
Wereldwijd gebruik:
Een Britse pint is 20 imperiale vloeibare ounces, oftewel 568,26 milliliter. Tapbier en cider worden in het Verenigd Koninkrijk wettelijk per pint verkocht, evenals melk in statiegeldflessen, en Ierland gebruikt dezelfde maat.
Definitie:
In het Verenigd Koninkrijk is een pint een eenheid van volume die wordt gebruikt om vloeistoffen zoals bier, cider en melk te meten. De Britse pint is equivalent aan 20 vloeistof ounces of ongeveer 568 milliliter. Dit verschilt van de Amerikaanse pint, die iets kleiner is met 16 vloeistof ounces of ongeveer 473 milliliter.
Oorsprong:
Het woord pint komt van het Oudfranse pinte, dat waarschijnlijk teruggaat op het Latijnse woord voor ‘geschilderd’ (pincta), vermoedelijk van strepen die op een vat waren geschilderd om het volume aan te geven. De etymologie is aannemelijk maar niet zeker.
De Britse pint is sinds 1824 1/8 van een imperiale gallon: 20 imperiale vloeibare ounces, oftewel ongeveer 568 milliliter. Tapbier en cider moeten per pint of een fractie daarvan worden verkocht, en ook melk wordt nog per pint verkocht.
Gebruikscontext:
In het VK is een pint 568,26 milliliter, oftewel 20 imperiale vloeibare ounces. Tapbier en cider moeten wettelijk in pints en fracties daarvan worden verkocht, en melk in statiegeldflessen mag dat ook. Bijna al het andere is metrisch.