เกี่ยวกับเรออามูร์
สเกลเรอเมอร์ (°Ré) คิดขึ้นโดยนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส René Antoine Ferchault de Réaumur ในปี 1730 โดยน้ำเยือกแข็งที่ 0°Ré และเดือดที่ 80°Ré เคยใช้กันแพร่หลายในยุโรป แต่ปัจจุบันถูกแทนที่ด้วยสเกลเซลเซียสเกือบทั้งหมด
ในขณะที่เกณฑ์ Réaumur ไม่ได้ใช้กันอย่างแพร่หลายแล้ว แต่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของการวัดอุณหภูมิ ในทางตรงกันข้าม เกณฑ์เซลเซียสได้เป็นมาตรฐานระหว่างประเทศสำหรับการวัดอุณหภูมิ ซึ่งเป็นภาษาที่ร่วมกันสำหรับนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และบุคคลทั่วไปทั่วโลก
เกี่ยวกับ Rankine
Rankine เป็นหน่วยการวัดอุณหภูมิที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในวิศวกรรมและเทอร์โมไดนามิกส์ มันถูกตั้งชื่อตามวิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวสก็อต William John Macquorn Rankine ผู้ทำส่วนใหญ่ในการพัฒนาด้านเทอร์โมไดนามิกส์ในศตวรรษที่ 19 มาตราส่วน Rankine เป็นมาตราส่วนอุณหภูมิสมบูรณ์ที่คล้ายกับมาตราส่วนเคลวิน แต่มีจุดศูนย์ที่แตกต่างกัน
มาตราฐานแรงก์กีนเป็นมาตราฐานที่ใช้สำหรับสเกลฟาเรนไฮต์ โดยจุดศูนย์ที่ถูกกำหนดไว้ที่อุณหภูมิสุดยอด (absolute zero) (-459.67°F) นั่นหมายความว่ามาตราฐานแรงก์กีนมีขนาดของหน่วยองศาเท่ากับมาตราฐานฟาเรนไฮต์ แต่เริ่มต้นที่จุดที่แตกต่างกัน ในการแปลงค่าระหว่างแรงก์กีนและเซลเซียส จะต้องแปลงจากเซลเซียสเป็นเคลวินโดยการบวก 273.15 และจากนั้นแปลงจากเคลวินเป็นแรงก์กีนโดยการคูณด้วย 1.8 สูตรสำหรับการแปลงค่านี้คือ: แรงก์กีน = (เซลเซียส + 273.15) × 1.8
ในขณะที่เกณฑ์แรงก์กีนไม่ได้ใช้ในชีวิตประจำวันอย่างแพร่หลาย แต่มีการใช้งานอย่างแพร่หลายในวิศวกรรมและเทอร์โมไดนามิกส์ โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา มันถูกใช้บ่อยครั้งในการคำนวณที่เกี่ยวกับความแตกต่างของอุณหภูมิ เช่นในการศึกษาเรื่องการถ่ายเทความร้อนและระบบพลังงาน การเข้าใจเกณฑ์แรงก์กีนและการแปลงเป็นเซลเซียสเป็นสิ่งสำคัญสำหรับวิศวกรและนักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานในสาขาเหล่านี้ เนื่องจากมันช่วยให้สามารถวัดและคำนวณอุณหภูมิได้อย่างแม่นยำและสอดคล้องกัน