การแปลงความดัน

ความดันคือแรงหารด้วยพื้นที่ที่แรงนั้นกระทำ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ส้นรองเท้าส้นเข็มทำให้พื้นบุ๋มได้ ขณะที่รองเท้าผ้าใบของคนคนเดียวกันไม่ทำ

หน่วยความดันของระบบ SI คือปาสคาล (Pa) เท่ากับหนึ่งนิวตันต่อตารางเมตร หน่วยอื่นที่จะพบคือปอนด์ต่อตารางนิ้ว (psi) บรรยากาศ (atm) และมิลลิเมตรปรอท (mmHg)

ความดันบรรยากาศมาตรฐานเท่ากับ 101,325 ปาสคาล หรือ 1013.25 มิลลิบาร์บนแผนที่อากาศ ความดันโลหิตยังบอกเป็นมิลลิเมตรปรอท แม้ในประเทศที่ใช้ระบบเมตริกมานานแล้ว และค่าที่ปกติอยู่ที่ราว 120/80

หน่วยการวัดความดันในระบบเมตริก

ปาสคาลตั้งชื่อตาม Blaise Pascal นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศสผู้แสดงว่าความดันที่กระทำต่อของไหลในที่ปิดถูกส่งไปเท่ากันทุกทิศทาง กลายเป็นหน่วย SI ในปี 1971

กิโลปาสคาล (kPa) เท่ากับ 1,000 ปาสคาล และบาร์เท่ากับ 100,000 ปาสคาล ต่ำกว่าหนึ่งบรรยากาศมาตรฐานเล็กน้อย (1.01325 บาร์) ความดันลมยางในยุโรปส่วนใหญ่บอกเป็นบาร์ ดังนั้น 2.2 บาร์คือ 220kPa หรือประมาณ 32 psi

การแปลงหน่วยความดันเมตริกส่วนใหญ่เป็นการเลื่อนจุดทศนิยม ข้อยกเว้นคือหน่วยปรอท 1 มิลลิเมตรปรอทเท่ากับประมาณ 133.3 ปาสคาล

หน่วยการวัดความดันแบบอิมพีเรียล / อเมริกัน

หนึ่ง psi คือแรงหนึ่งปอนด์ต่อพื้นที่หนึ่งตารางนิ้ว เท่ากับประมาณ 6,895 ปาสคาล ยางรถยนต์นั่งมักเติมลมที่ 30–35 psi ซึ่งเท่ากับประมาณ 2.1–2.4 บาร์

หน่วยความดันที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในระบบอิมพีเรียลคืออะตมอสเฟียร์ (atm) หนึ่งอะตมอสเฟียร์ถูกกำหนดให้เป็นค่าความดันบรรยากาศเฉลี่ยที่ระดับน้ำทะเลซึ่งประมาณ 14.7 psi หน่วยนี้มักถูกใช้ในรายงานสภาพอากาศและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์