มิลลิเรเดียน (อังกฤษ)
ตัวย่อ / สัญลักษณ์:
Mil (UK)
หน่วยของ:
การใช้งานทั่วโลก:
นักยิงปืนใช้มิลลิเรเดียนวัดมุมที่เป้าหมายครอบคลุม ซึ่งให้ระยะของเป้า และใช้ชดเชยการตกของกระสุนและแรงลม หนึ่งมิลครอบคลุม 10cm ที่ระยะ 100m
งานสำรวจและการนำทางก็ใช้มิลลิเรเดียนกับมุมแนวนอนและแนวตั้ง รวมถึงในการสำรวจทางภูมิมาตรศาสตร์
อุปกรณ์ออปติกก็ขีดสเกลเป็นมิลลิเรเดียน ได้แก่ กล้องสองตาและกล้องโทรทรรศน์สำหรับประมาณระยะและติดตามเป้า และกล้องเล็งปืนไรเฟิลสำหรับล่าสัตว์และยิงระยะไกล
คำจำกัดความ:
ในสถานการณ์ทางทหาร มิลลิเรเดียนมักถูกใช้เพื่อคำนวณระยะห่างระหว่างเป้าหมายและผู้ยิง รวมถึงการกำหนดการปรับเปลี่ยนที่จำเป็นสำหรับการยกสูงและการปรับลม ข้อดีของการใช้มิลลิเรเดียนอยู่ที่ความสามารถในการแปลงการวัดมุมเป็นการวัดเชิงเส้นได้อย่างง่ายดาย ทำให้มีประโยชน์สูงในการประมาณระยะทางและการทำการปรับแต่งอย่างแม่นยำ
คูณองศาด้วย 17.45 จะได้มิลลิเรเดียน 1° จึงเท่ากับประมาณ 17½ มิล หรือคูณลิปดาด้วย 0.29 ส่วนทางกลับ 1 มิลลิเรเดียนคือ 0.0573° หรือ 3.44 ลิปดา
แหล่งกำเนิด:
มิลลิเรเดียน (มิล) ถูกใช้เป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 โดย Charles-Marc Dapples ซึ่งเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยโลซาน ในช่วงเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 1 ประเทศฝรั่งเศสได้เริ่มทดลองใช้มิลลิเรเดียนในการเล็งเป้าของปืนใหญ่แทนที่จะใช้เดซิเกรด (วงกลม/4000) โดยประเทศฝรั่งเศสใช้มิลลิเรเดียนควบคู่ไปกับเดซิเกรดในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 นอกจากนี้ประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งได้เลียนแบบแนวทางการใช้ปืนใหญ่จากประเทศฝรั่งเศสเป็นจำนวนมาก ก็ได้นำเอามิลมาใช้ด้วยเช่นกัน
อ้างอิงทั่วไป:
ความกว้างหนึ่งนิ้วที่แขนยาวจะอยู่ที่ประมาณ 30 มิล กำปั้นประมาณ 150 มิล และแผ่ออกมาจากมือประมาณ 300 มิล
การใช้เนื้อหา:
สหราชอาณาจักร