Vierkante Centimeters
Afkorting/Symbool:
cm²
sq cm
Eenheid van:
Wereldwijd gebruik:
Een vierkante centimeter (cm²) is de oppervlakte van een vierkant van 1 cm bij 1 cm, oftewel 0,0001 m². Dat is 0,155 vierkante inch.
Een vierkante centimeter telt 100 vierkante millimeter, en een vierkante meter telt 10.000 vierkante centimeter, niet 100. Oppervlakte-eenheden schalen met het kwadraat van de lengtefactor.
Definitie:
Een vierkante centimeter (cm²) is de oppervlakte van een vierkant van één centimeter bij één centimeter, en een centimeter is een honderdste meter. Er zijn er 10.000 nodig voor een vierkante meter, niet 100.
Oorsprong:
Vierkante centimeters komen uit het metrieke stelsel, dat in de jaren 1790 in Frankrijk werd ontworpen. Er gaan er 10.000 in een vierkante meter, omdat oppervlakten met het kwadraat schalen: 100 × 100.
De centimeter, die een honderdste van een meter is, werd een van de fundamentele lengte-eenheden in het metrische stelsel. Naarmate het metrische stelsel zich uitbreidde om eenheden voor oppervlakte op te nemen, kwam de vierkante centimeter naar voren als de eenheid voor het meten van kleine oppervlaktes. Het vertegenwoordigt het oppervlak van een vierkant met zijden van elk één centimeter lang.
Veelvoorkomende referenties:
Een Amerikaanse nikkel (5 cent) munt heeft een oppervlakte van ongeveer 3 cm².
Het hoornvlies van een menselijk oog is ongeveer 1 cm².
Gebruikscontext:
Een vierkante centimeter (cm²) is de oppervlakte van een vierkant van 1 centimeter, en 10.000 ervan vormen een vierkante meter. Kleine oppervlakten worden zo opgegeven: een vel A4 van 21 centimeter bij 29,7 centimeter is 623,7 cm².