Wat is een Amerikaanse zeemijl?
Een Amerikaanse zeemijl is een eenheid van meting die voornamelijk wordt gebruikt in navigatie en maritieme activiteiten. Het is gedefinieerd als precies 1.852 meter of ongeveer 6.076,12 voet. De term "zeemijl" is ontstaan uit de behoefte van zeelieden om afstanden op het aardoppervlak te meten met inachtneming van de kromming van de aarde.
De Amerikaanse zeemijl is gebaseerd op de internationale zeemijl, die in 1929 werd overeengekomen op de Eerste Internationale Buitengewone Hydrografische Conferentie in Monaco. De lengte werd vastgesteld op 1.852 meter, dicht bij één boogminuut breedte. De aarde is geen perfecte bol, dus een boogminuut breedte varieert licht met de breedtegraad, maar voor praktische doeleinden is de Amerikaanse zeemijl een vaste waarde.
Snelheid over water wordt gemeten in knopen, waarbij één knoop één zeemijl per uur is, dus 10 knopen is 18,52 km/u. De VS namen de zeemijl van 1.852 meter pas in 1954 over: daarvoor gebruikten zij een iets langere.
Wat is een internationale zeemijl?
Een internationale zeemijl is precies 1.852 meter, ongeveer 1,15078 Engelse mijl. Het woord ‘nautisch’ onderscheidt haar van de statute mile die op land wordt gebruikt.
Omdat de zeemijl begon als één breedteminuut, komt de omtrek van de aarde uit op ruwweg 21.600 zeemijl (360 graden van elk 60 minuten). Navigators meten afstand rechtstreeks aan de breedteschaal op een kaart.
Een tiende van een zeemijl is een kabel, die 185,2 meter is en nog steeds wordt gebruikt voor korte afstanden op zee. Minuten en seconden horen bij de hoeken van breedte en lengte, niet bij de eenheid zelf.