Wat is een Amerikaanse zeemijl?
Een Amerikaanse zeemijl is een eenheid van meting die voornamelijk wordt gebruikt in navigatie en maritieme activiteiten. Het is gedefinieerd als precies 1.852 meter of ongeveer 6.076,12 voet. De term "zeemijl" is ontstaan uit de behoefte van zeelieden om afstanden op het aardoppervlak te meten met inachtneming van de kromming van de aarde.
De Amerikaanse zeemijl is gebaseerd op de internationale zeemijl, die in 1929 werd overeengekomen op de Eerste Internationale Buitengewone Hydrografische Conferentie in Monaco. De lengte werd vastgesteld op 1.852 meter, dicht bij één boogminuut breedte. De aarde is geen perfecte bol, dus een boogminuut breedte varieert licht met de breedtegraad, maar voor praktische doeleinden is de Amerikaanse zeemijl een vaste waarde.
Snelheid over water wordt gemeten in knopen, waarbij één knoop één zeemijl per uur is, dus 10 knopen is 18,52 km/u. De VS namen de zeemijl van 1.852 meter pas in 1954 over: daarvoor gebruikten zij een iets langere.
Wat is een mijl?
Een mijl is een imperiale en Amerikaanse lengte-eenheid, precies 1.609,344 meter. Het woord komt van het Latijnse mille passus, ‘duizend passen’, waarbij een pas twee stappen van een marcherende legionair was.
Een mijl is gelijk aan 1760 yards of 5280 voet.
Wegafstanden worden in de VS en het VK in mijlen aangegeven, terwijl bijna elk ander land kilometers gebruikt. De luchtvaart en scheepvaart gebruiken in plaats daarvan de zeemijl, die een andere lengte heeft (1.852 meter).