Wat is een Amerikaanse zeemijl?
Een Amerikaanse zeemijl is een eenheid van meting die voornamelijk wordt gebruikt in navigatie en maritieme activiteiten. Het is gedefinieerd als precies 1.852 meter of ongeveer 6.076,12 voet. De term "zeemijl" is ontstaan uit de behoefte van zeelieden om afstanden op het aardoppervlak te meten met inachtneming van de kromming van de aarde.
De Amerikaanse zeemijl is gebaseerd op de internationale zeemijl, die in 1929 werd overeengekomen op de Eerste Internationale Buitengewone Hydrografische Conferentie in Monaco. De lengte werd vastgesteld op 1.852 meter, dicht bij één boogminuut breedte. De aarde is geen perfecte bol, dus een boogminuut breedte varieert licht met de breedtegraad, maar voor praktische doeleinden is de Amerikaanse zeemijl een vaste waarde.
Snelheid over water wordt gemeten in knopen, waarbij één knoop één zeemijl per uur is, dus 10 knopen is 18,52 km/u. De VS namen de zeemijl van 1.852 meter pas in 1954 over: daarvoor gebruikten zij een iets langere.
Wat is een Britse zeemijl?
De Britse zeemijl was gebaseerd op één breedteminuut, dus 1/60 van een graad. De aarde is geen perfecte bol, dus een breedteminuut varieert enigszins met de breedte, en daarom moest een vaste lengte worden gekozen.
De Britse zeemijl, ook Admiralty-mijl genoemd, werd vastgelegd op 6.080 voet, ofwel 1.853,184 meter. Dat is 1,184 meter langer dan de internationale zeemijl van 1.852 meter (6.076,11549 voet), die het VK in 1970 overnam.