Waarom cups naar gram afhangt van het ingrediënt
Een cup meet volume en een gram meet gewicht, dus dezelfde cup bevat van elk ingrediënt een ander gewicht. Een Amerikaanse cup water weegt 237 g, een cup tarwebloem ongeveer 123 g, een cup havermout maar 90 g en een cup honing 340 g.
Een omrekenaar die één getal geeft voor "een cup" klopt alleen voor water. Deze houdt voor elk ingrediënt een eigen dichtheid aan, daarom moet je eerst het ingrediënt kiezen – die ene extra klik voorkomt dat je bloem als honing uitkomt.
Hoe de omrekening werkt
Elke eenheid wordt eerst omgezet in milliliters (voor volume) of grammen (voor gewicht), en de dichtheid van het ingrediënt verbindt die twee: gram = milliliters × dichtheid en milliliters = gram ÷ dichtheid.
Tarwebloem heeft een dichtheid van ongeveer 0,52 g/ml, dus 1 Amerikaanse cup (236,6 ml) is 236,6 ml × 0,52 g/ml = 123 g. Afgerond op 5 g nauwkeurig wordt dat 125 g. Andersom is 200 g bloem 200 g ÷ 0,52 g/ml = 385 ml, ongeveer 1⅝ Amerikaanse cup.
De dichtheden komen uit de database USDA FoodData Central en de ingrediëntengewichtentabel van King Arthur Baking, afgerond op gebruikelijke keukenwaarden. Cupresultaten worden afgerond op achtste cups en gramresultaten op 1 g nauwkeurig onder 100 g en op 5 g boven 100 g, want preciezer wordt het met een maatbeker of keukenweegschaal niet.
Welke cup?
Er zijn vier cups in gebruik, en het verschil tussen de kleinste en de grootste is bijna 60 ml.
| Cup | Volume | Gebruikt in |
|---|---|---|
| Amerikaanse standaardcup | 236,6 ml (240 ml op Amerikaanse voedingsetiketten) | Amerikaanse recepten |
| Metrische cup | 250 ml | Australië, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika, moderne Canadese recepten |
| Canadese cup | 227 ml (8 imperial fl oz) | Oudere Canadese recepten |
| Britse (imperial) cup | 284 ml (½ imperial pint) | Oude Britse recepten |
Moderne Britse recepten geven bijna altijd gewichten in gram, geen cups. Als een Brits recept toch cups gebruikt, is meestal de metrische cup van 250 ml bedoeld, en de oude imperial cup van 284 ml komt vooral voor in het receptenboek van je oma.
Lepels zijn in de meeste moderne recepten 15 ml voor een eetlepel en 5 ml voor een theelepel, al gebruikt Australië een eetlepel van 20 ml. De Amerikaanse eetlepel is 14,8 ml en de oude Britse imperial lepels zijn 14,2 ml en 3,6 ml, dus die kun je ook kiezen.
Waarom jouw cup anders kan wegen
Vier dingen bepalen het gewicht van een cup, en de eerste doet het meest.
- Hoe je hem vult. Bloem die je rechtstreeks uit de zak schept, klontert samen en kan 150 g per cup wegen, terwijl losjes in de cup gelepeld en afgestreken dichter bij 120–125 g ligt. De cijfers hier gaan uit van losjes gelepeld en afgestreken.
- Aangedrukt of los. Bruine suiker wordt normaal stevig aangedrukt gemeten, op 220 g per cup, en los is het ongeveer 150 g.
- Heel, gehakt of gemalen. Hele amandelen, gehakte amandelen en amandelmeel hebben allemaal een andere dichtheid, dus ze staan apart in de lijst.
- Luchtvochtigheid en merk. Bloem neemt vocht op uit de lucht en geraspte kaas verschilt per rasp. Reken op een paar procent verschil naar beide kanten.
Wanneer je beter een weegschaal pakt
Bij bakken, waar de verhoudingen ertoe doen, is een digitale weegschaal altijd nauwkeuriger dan cups. Voor alledaags koken zijn de cijfers van de omrekenaar nauwkeurig genoeg, en met een weegschaal heb je ook nog één kom nodig in plaats van een la vol maatbekers.